مدح و مناجات با سیدالشهدا علیهالسلام و استقبال از ماه محرم
هر روز سر بر زانوی غـم گریه کردم بــر اشـــرف اولاد آدم گـــریـــه کــردم در خانهها منبر به منـبر روضه خواندم در کوچهها پرچـم به پـرچم گریه کردم من سالهای سال قـبل از خـنـجـر شمر بر ضـرب تـیـغ ابن مـلـجـم گـریه کردم کـوه گـنـاهی را خـدا میبـخـشد از مهر وقـتی بـه قـدر بـال شـبـنـم گـریـه کردم تا نوحهخوان دم داد «ای اهل حرم» را با مـشک پـاره پـاره آندم گـریـه کـردم بر آن هـزار و نهصد و پـنجـاه زخـمش دیدم فقط اشک است مرهم، گریه کردم مـقـتل نوشت از تـشـنهکامی تـار میدید با چـشم کـوثـر، چشم زمزم گریه کردم هی با لهوفش روضه خواندم، روضه خواندم هی با مُـقـَرّم گـریـه کـردم، گـریه کردم فردا که میفهمم بهای اشک من چیست افسوس خواهم خورد که کم گریه کردم |